Η υψηλή ποιότητα της μαύρης σταφίδας την έκανε περιζήτητη και πολύτιμη στο εξωτερικό.

Πάτρα, Αίγιο, Κόρινθος, Κιάτο, Κατάκολο, Ζάκυνθος, Ληξούρι, Καλαμάτα ήταν τα λιμάνια που γέμιζαν τα πλοία με τη μαύρη σταφίδα.

Τα πρώτα καράβια με την νέα σοδειά και την καλύτερη ποιότητα σταφίδας, τα περίφημα Πριμαρόλια, αναχωρούσαν μέσα σε γιορτές και μουσικές για τα λιμάνια και τις αγορές της Ευρώπης που περίμεναν το πολύτιμο προϊόν. Λίβερπουλ, Λονδίνο, Τεργέστη, Μασσαλία, Άμστερνταμ, Αμβούργο, Οδησσός. Τα λιμάνια της μαύρης σταφίδας υποδέχονταν τον θησαυρό της Ελλάδας, σε ένα άτυπο δίκτυο των θαλάσσιων δρόμων της μαύρης κορινθιακής σταφίδας.

Επιστρέφοντας έφερναν πλούτον και πολιτισμόν από την Εσπερίαν, χρηματοδοτώντας κατά μεγάλο ποσοστό το νεοσύστατο μετεπαναστατικό ελληνικό κράτος, τις υποδομές του, τα λιμάνια και τις πόλεις του, την καλοζωία και το μέλλον των κατοίκων.

Σήμερα, πέρα από τα εμπορικά της ταξίδια, η σταφίδα μας καλεί σε νέους δρόμους έρευνας, μελέτης, καινοτομίας και κατανόησης του πραγματικού θησαυρού που κρύβει μέσα στο ζαρωμένο της κορμί: τη διαμόρφωση της ταυτότητας της περιοχής γύρω από τον μύθο της μαύρης σταφίδας.

Ας την ακολουθήσουμε στους Δρόμους της μαύρης σταφίδας, από την Πελοπόννησο στην Ευρώπη και τον κόσμο, από την αρχαιότητα έως σήμερα, έως αύριο.

Το ταξίδι μας με το σύγχρονο Πριμαρόλι του πολιτισμού ξεκινά!